ORACIONES SEMANA 3-6 MAIO

LUNES 2: ORACIÓN MEGAFONÍA

MARTES 3 . NO NOME DO PAI, DO FILLO E DO ESPÍRITO SANTO. AMÉN

¡Empezamos el mes de mayo!, y como todos ya sabéis, éste es el mes las flores: ¡es primavera!, el sol que durante el invierno parecía estar escondido aparece ahora dando calor y vida. ¿Os habéis fijado en los árboles que hasta ahora parecían palos secos? En sus ramas han brotado hojas nuevas, y muchas plantas están ahora floreciendo.

         Este mes también es el mes dedicado a María, nuestra Madre. Lo que vamos a hacer durante estos días será UN MOSAICO DE MARÍA. Nosotros queremos también sembrar  de valores nuestro mundo.

El primer mosaico es el de la alegría.

          

         Los hombres vamos haciendo realidad la “profecía” de María: “Me llamarán dichosa todas las gentes”. Asoma­mos nuestros ojos y vemos tantas cosas que nos hablan de ella... María es la mujer a la que cantan todos los pueblos, celebrando su fidelidad a Dios. María es grande porque se reconoce humilde ante Dios. Uno queda abismado por la inmensa humildad, por la madurez y naturalidad con que María asume el misterio en medio de una inmensa soledad. La historia toda no será suficiente para agradecer y admi­rar tanta grandeza.

Feliz tú, María.

1. Feliz tú, María, que has creído. A pesar de las oscuridades y dudas, a pesar de lo difícil del camino has creído en el plan de Dios. 

2. Feliz tú, María, que, después de aceptar el plan de Dios sobre ti, acogiste con paz todas las sorpresas que Dios te iba preparando.

1. Feliz tú, María, por reconocerte pequeña ante Dios; por reconocer que las maravillas que había en ti eran obra de su amor.

2. Feliz tú, María, que te entregaste en manos de Dios y desde entonces viviste llena de su Espíritu. Feliz tú, María, que te conviertes en Madre de todos los hombres y nos haces hermanos.

AVE MARÍA…

MIÉRCOLES 4  de MAYO: “Niñez”

El rezo de las tres “avemarías” antes de dormir es una tradición muy cristiana. Nuestras madres y abuelas nos enseñaron a rezarlas de pequeñitos. Conozco a muchos adultos que lo siguen haciendo noche tras noche.  A medida que nos hacemos mayores podemos pensar que eso es una infantilidad y las abandonamos. Escucha un caso sucedido en un hospital.

Cuentan que una niña estaba a punto de ser operada. Uno de los médicos le dice:

- Cierra los ojos, que vas a dormir un rato. La niña contesta que ella no duerme nunca de día.

El médico le repetía lo mismo para que la niña no viera la aguja con que la iban a pinchar. Ella volvió a decir que sólo dormía de noche y que no quería cerrar los ojos.

- Sin embargo, hoy tienes que dormir para curarte, dijo el doctor.

         - Bueno, dijo ella al fin. Yo antes de dormir siempre rezo las tres avemarías, ¿puedo?

         Y con toda sencillez la niña juntó las manos y empezó su oración. Al terminar se tendió en la mesa de operaciones y cerró los ojos.

         Uno de los cirujanos, después de ver aquello, se sintió conmovido, y en cuanto pudo se retiró a su despacho. Allí se arrodilló y empezó a rezar. Llevaba muchos años sin rezar y alejado de Dios. Salió de allí decidido a encontrarse de nuevo con Dios, y a recuperar lo mejor de su vida.

         

         Tal vez nosotros hayamos perdido esa costumbre o tal vez no la hayamos adquirido. Hagamos un esfuerzo por recuperarla, al mismo tiempo es un momento de reflexión de la jornada que acabamos de vivir. 

         Piensa en adquirir el hábito o la costumbre de no pasar un día sin haber tenido un momento de hablar, pensar o relacionarte con Dios. Es algo que te ayudará en tu vida.

Hoy vamos a rezar por todos los niños del mundo. En muchos países los niños no están tan bien como nosotros: no pueden ir a la escuela, sino que tienen que  trabajar. Hoy le pedimos a la Virgen por ellos. Con nuestra mosaico le ofrecemos nuestra ilusión, nuestro cariño, y le pedimos por todos esos niños que sufren.

Rezamos  a la Virgen: 

Madre, gracias por todo lo que tengo: mi familia, mi casa, mi colegio. Te pido por todos los niños del mundo que no pueden ir a la escuela. Quédate cerca de ellos y que sientan que eres su madre y los proteges.

AVE MARÍA…

JUEVES 5 de mayo: “¡Gracias!”

Cuando va a visitar a su prima Isabel, María canta una canción llena de agradecimiento por todo lo que Dios le ha dado. 

A veces nos quejamos de lo que nos falta, decimos: “¡No es justo!”, y no nos damos cuenta de todo lo que tenemos: gente que nos quiere, una casa, un colegio. Tendríamos que aprender a ser agradecidos. Hoy podríamos dedicar el día a dar gracias. ¡No es  tan difícil! Sólo tienes que dar las gracias cuando te prestan algo, cuando te sirven la comida en el comedor, … ¡Inténtalo!  Colocamos el mosaico del Gracias.

Rezamos:

Madre, enséñame a ser agradecido.

Gracias, Jesús, por ser mi amigo.

Gracias por todo lo que me has dado: la naturaleza, mi familia, mis amigos 

     Gracias

AVE MARÍA…

VIERNES 6 de mayo: Familia

     María, José y Jesús vivieron años en  Nazareth. José era carpintero y Jesús le ayudaba en lo que podía. María, como madre, educaba a Jesús y cuidaba de la familia. Seguro que Santa Ana, la abuela de Jesús, estaba encantada con su nieto y lo quería mucho. 

     En el mosaico  de hoy está escrita la palabra “Familia”. Hoy le vamos a pedir a la Virgen por nuestra familia y por todas las familias del mundo y le vamos a dar gracias por todas las personas que nos quieren y nos cuidan. 

Rezamos a María:

Te doy gracias, Padre, porque no me quisiste solo en el mundo, sino que me diste una familia, amigos y compañeros de camino con quienes compartir mi vida. Ayúdame a ser siempre causa de unión entre mis hermanos y a nunca negarle mi amor y mi apoyo a los que me necesitan. Madre, enséñame a sembrar cariño y alegría  en mi familia, a pensar en los demás. Te pido también por todas las familias del mundo, sobre todo por  las que sufren. Amén 

 AVE MARÍA…

ORACIÓNS SEMANA 25-29 ABRIL

LUNS 25 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI, DO FILLO E DO ESPÍRITO SANTO. AMÉN

O 24 de abril de 1581 nacía San Vicente de Paúl nas Landas (Francia). Todos os membros do colexio queremos felicitalo como merece, por ser un modelo de persoa exemplar, pola súa axuda aos máis pobres, pola súa sensibilidade, por intentar crear un mundo mellor.

FELICIDADES, SAN VICENTE!

MARTES 26 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI, DO FILLO E DO ESPÍRITO SANTO. AMÉN

Xesús usou a parábola dos dous debedores para ensinar sobre o perdón e a misericordia. A parábola vén despois dunha conversación co discípulo Pedro quen lle preguntou como se debe perdoar. Esta parábola axúdanos a entender a importancia do perdón nas nosas vidas e axúdanos a apreciar o feito de que un Deus bo e xusto perdoounos a nós. Xesús veu perdoar os nosos pecados, a ofrecernos esa misericordia de parte do Pai.

MÉRCORES 27 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI, DO FILLO E DO ESPÍRITO SANTO. AMÉN

Fillos dun mesmo deus é unha crónica do noso tempo en forma de canción, onde a través duns personaxes e unhas situacións preténdese narrar como vive o home e como acaba anestesiado ante certos síntomas que padece a sociedade actual: Temas como o vertixinoso ritmo do noso tempo, a perda das relacións persoais en favor do "pantallismo online", o costume á violencia, a desconexión entre os cidadáns e o seu representantes... son algunhas das fotos que o autor utiliza para construír esta reflexión sobre a incomunicación nun mundo híper-conectado.

XOVES 28 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI, DO FILLO E DO ESPÍRITO SANTO. AMÉN

A parábola do fillo pródigo é unha das máis fermosas historias contadas por Xesús, pois nela encérrase todo o Amor que o Pai sente por cada un de nós, os seus fillos

O fillo que é seducido por mil cosas e marcha lonxe do fogar, cae e non pode levantarse só, que estando no máis profundo da fosa, séntese perdido pero un raio de esperanza toca o seu corazón; é a graza de Deus que ilumina a súa conciencia, aínda que aínda non o recoñeza e hai algo no seu interior que lle fai querer volver; e volve para atopar o abrazo do pai que o espera para enchelo do seu amor.

Esta historia non se trata de perdón, aínda que está presente no silencio do encontro: o fillo que o pide e o pai que o outorga; na historia do fillo pródigo a gran mensaxe é a Misericordia, esa compaixón que brota desde o profundo do corazón para envorcarse en amor sobre a miseria do que sofre, a misericordia renova, restaura e salva e así é o Amor de Deus para cada un de nós.

VENRES 29 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI, DO FILLO E DO ESPÍRITO SANTO. AMÉN

A nosa tarefa de estudantes é un gran compromiso para ir realizando día a día. Agora estamos a preparar o noso porvir. Co cumprimento fiel do deber escolar, debemos cultivar atentamente os valores que cada día se nos propoñen: a dignidade da persoa, o ser e sentirnos parte dunha familia, a honestidade, a fidelidade ao propio deber, a capacidade de colaboración, a solidariedade... Vivamos con entusiasmo a nosa mocidade, abertos a Deus Trindade que nos alimenta coa súa Palabra .

ORACIÓN 

Señor,

somos conscientes de que,

vivir hoxe neste mundo e nesta sociedade esixe estar espertos,

vivir con intensidade o día a día,

ser un mesmo e ter criterios propios. 

Axúdanos, Señor:

a tomar conciencia da nosa responsabilidade de estudantes.

Axúdanos a tomar interese

na nosa formación humana e cristiá. 

Axúdanos a traballar sen desalento

na construción da nosa persoa. 

Fortalece, Señor, sobre todo,

a nosa vontade.

Que neste tramo final do curso 

o noso esforzo e a nosa ilusión non decaian 

Grazas, Señor,

porque estamos seguros

de contar coa túa axuda de amigo. AMÉN

ORACIÓNS 18- 22 ABRIL - III DOMINGO DA PASCUA (CICLO C)

LUNS 18 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI….

O Pastor bo, Xesús, convócanos para compartir a nosa fe de, ledos e agradecidos. Sabemos que non estamos sós, que ao noso lado sempre hai alguén, que no nome do Señor, nos tende a man, nos dedica un pouco dos seu tempo, alenta e anima cunha palabra de esperanza ou cun sorriso sincero e de cercanía. Agradezamos ao noso Pastor que se teña preocupado por nós, facendo posible que a súa mensaxe nos chegue a través das pequenas cousas de cada día que imos compartindo cos que nos fan a vida máis doada e agradable.
Onte celebramos a Xornada Mundial de Oración polas Vocacións Nativas, unha invitación a recordar e a rezar especialmente polas vocacións nos territorios de misión.
No  domingo "do Bo Pastor" a Igrexa universal intensifica a súa oración polas vocacións. Con alegría contemplamos que nos territorios de misión Deus suscita numerosas vocacións como froito da palabra sementada con esforzo polos misioneiros e misioneiras. Son a mostra de que o Evanxeo arraigou nunha cultura e representa o futuro desa Igrexa local. 
Estas novas vocacións son especialmente necesarias nestes momentos que vivimos. Rezamos por elas e recordamos ademais a tanta xente que sofre no mundo e que necesita esas mans que acollen e axudan.  

MIRADA ESPERANZADA

Pai, hoxe queremos dar grazas desde a alegría e a esperanza por poder contar co bo Pastor, Xesús, o teu Fillo.

Grazas por darnos azos para non abandonar ante as dificultades e problemas que cada día imos atopando.

Grazas pola forza coa que nos alentas para non deixar que agromen en nós actitudes de tristeza, desilusión ou desesperanza.

Grazas porque segues a mostrarte ante nós coma o Pai que pon ao noso lado ao Pastor bo que ofrece vida, amor e solidariedade.

Grazas porque a pesares das moitas voces coas que cada día nos atopamos, non deixas que a túa se apague no noso corazón.

Grazas, Pai, porque nas encrucilladas da vida, cando temos que elixir e decidir, sempre estás preto para, acertemos ou non, non deixarnos sós.

Grazas, porque desde a entrega xenerosa da vida convertida en testemuño, móstrasnos ao papa Francisco como referencia desde a que vivir o evanxeo como a ledicia do amor. Amén.

Seguidme - 4 Pas C

MARTES 19 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI….

AMIZADE

“Ninguén ten maior amor que o que dá a vida polos seus amigos”

Un amigo é unha persoa que te acompaña. Xa non estás tan só. Os amigos preocúpanse polo que cada un necesita. O que esixe todo da amizade, cae nos celos e o illamento. Un amigo auténtico axúdache a realizar o que significa a túa propia vida. Os amigos de verdade non se abandonan, nin en días bos, nin en días malos. Seguen de preto o un do outro, en días de alegría e en días de sufrimento, en ocasións de forza e en ocasións de debilidade.

Podes soportar e aguantar todo se tes un amigo ao teu lado. A pesar de que só poida dicirche unha palabra ou coller a túa man. Un amigo na túa vida é o consolo máis forte en calquera apuro. Un amigo é verdadeira bondade humana a través da cal sentes un sinal da divina bondade. Non te deixes desanimar. Chega a ser unha boa persoa, onde esteas. Entón, o anaco de mundo onde vives chegará a ser un anaco mellor.

Reza hoxe polos teus amigos.

MÉRCORES 20 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI….

En ocasións podemos medir a amizade segundo nos sentimos beneficiados: Se nos comprace estar con alguén afirmamos que é un bo amigo, e se nos cae antipático non o consideramos un amigo. Con todo, a amizade é moito máis.

A palabra “amizade” vén da voz latina “amicitia”, que á súa vez está relacionada con “amar”, co amor. Hai verdadeira amizade cando hai amor, e non só certo interese. Pero ese amor implica querer e procurar o ben do amigo, aínda que en ocasións comporte sacrificarnos.

NOSOPAI

XOVES 21 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI….

RECONCILIACIÓN.

FALANDO ENTÉNDESE A XENTE

Para pedir perdón a Deus é necesario seguir a ensinanza do Nosopai: “arrepentirse con sinceridade dos propios pecados, sabendo que Deus perdoa sempre, e perdoar aos demais coa mesma amplitude do corazón” [Papa Francisco]

Deus ten moitas formas de comunicarse. Non é que Deus xa non queira falar contigo só porque non sentes ese gusto e facilidade para rezar como antes. Agora convídache para que o escoites doutra maneira.

A oración é un don de Deus; non é unha conquista persoal.  El sempre ten a iniciativa; a mellor proba diso é que ante o pecado do home, Deus Pai envía a Xesús como Salvador da humanidade.

Santa Teresa de Xesús dicía que: «A oración non é outra cousa senón tratar de amizade estando moitas veces a soas con quen sei que nos ama». Por tanto, se toda relación de amizade é unha relación entre dúas persoas, a oración é un diálogo, NON un monólogo. Diría a beata Nai Teresa de Calcuta: «Nós falamos e El escóitanos, nós calamos e escoitámolo».

Convídoche a que te abandones con humildade e silencio no silencio de Deus e descubras o que quere dicirche. A amizade como unha expresión do amor require madurar, non podemos quedarnos cos “gustos”, pois amar consiste nunha entrega ao outro, sacrificándonos polo ben do amado.

É un diálogo de fe, feito na presenza de Deus, onde non te debes sentir xulgado nin controlado, senón recibido cordialmente por unha persoa, o sacerdote, que quere expresarte coas súas actitudes e as súas palabras, o amor e a misericordia de Deus.

Santa Teresa dicía tamén que: «Na oración non debemos buscar os consolos de Deus, senón ao Deus dos consolos» porque «amar non está no maior gusto senón na maior determinación». Fala a Deus, atoparás consolo.

Concluímos como os empezamos, dirixíndonos ao señor coa oración que El nos ensinou, e quizá teñan máis sentido esas palabras dirixidas a El agora.

NOSOPAI

VENRES 22 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI….

Cada día que amence é unha oportunidade que Deus che dá para empezar de novo. A vida, a túa vida, é como esa semente que vai crecendo sen que apenas o percibas. Aproveita este día como se fose o único que vas vivir: mira a vida con ollos novos, ve o lado bo das cousas, goza da amizade, da compañía daqueles a quen amas e sé feliz. Ao final do día, pon todo en mans de Deus coa confianza que dá o saber que te ama inmensamente, así como es.

Se observas, ás persoas ás que chamamos “boas persoas” son persoas:

-       Que necesitan poucas cousas e as cousas non son o seu centro;

-        Que non van pola vida queixándose de todo; aman a súa vida;

-       Que aceptan o que son e teñen e non se comparan con outros/as;

-       Que non viven para si, senón que están abertas aos outros;

-       Que non pasan a vida chismorreando dos outros...

-        

Converterse non é ser como tal persoa. Converterse é ser ti: ti, coa túa orixinalidade, coa túa personalidade, con todo iso que podes chegar a ser, se de verdade decides selo. Os modelos que temos diante, tales como san Vicente, santa Luisa e outros santos, non son para compararnos, son para animarnos a ser coma eles/as se animaron a ser.

ORACIÓNS 11- 15 ABRIL - III DOMINGO DA PASCUA (CICLO C)

LUNS 11 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI, DO FILLO E DO ESPÍRITO SANTO

Xesús Resucitado vaise manifestando: na horta, no camiño, no colexio, na casa... Este domingo maniféstase nunha xuntanza de amigos (na comunidade), na noite (que dá medo e tristura), no mar (que é perigoso), no traballo solidario (duro e difícil), na fatiga de cada día (tantas veces aparentemente inútil), no medio da frustración (tanto esforzo para nada)....

Porque o Señor é imprevisible. O mesmo aparece no norte que no sur, na noite que no día, cando amañece e cando atardece, cando se reza e cando se come, cando se descansa e cando se traballa, cando se goza e cando se sofre.... faise presente o Señor.

Tamén se fai presente na nosa vida, faise compañeiro de camiño. O problema está en que ás veces non sabemos descubrir a súa presenza ao noso carón. Pero é El quen nos envía, quen nos dá unha mensaxe, quen nos comunica a forza, quen prepara a mesa cos nosos pobres peixes. Se sempre o tiveramos presente... a nosa vida sería unha Pascua perpetua.

MARTES 12 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI, DO FILLO E DO ESPÍRITO SANTO

No contexto do tempo pascual falamos da VIDA en maiúsculas. A VIDA que dá VIDA, que coida e mantén o vivo. Traballemos, pois, actitudes para coidar a nosa vida e a de quen nos rodea, incluso da natureza.

EVANXEO: Lucas 13, 6-9

«Díxolles esta parábola: «Un home tiña plantada unha figueira na súa viña, e foi buscar froito nela e non o atopou. Dixo entón ao viñador: "Xa hai tres anos que veño buscar froito nesta figueira, e non o atopo; córtaa; para que vai cansar a terra?" Pero el respondeulle: "Señor, déixaa por este ano aínda e mentres tanto cavarei ao seu ao redor e botarei abono, por se dá froito en diante; e se non dá, córtala."»

REFLEXIÓN

Que significa o "dar froitos"? A parábola da figueira suxírenos o significado máis común que adoitamos dar ao froito: a árbore, a planta, producen froitos para nós. Esperamos comer os figos da figueira e facer fariña co trigo.

…

Hai máis VIDA, con maiúsculas, no noso cole, cando a xente participa. Cando somos capaces de darnos, de dar o noso, demostramos chegar a unha madurez onde non importa o que me fixeran. Estou cheo de boas actitudes e dounas a outros para que eles á súa vez “vivan” e xeren vida nunha cadea contaxiosa.

Que froitos podes dar (actitudes)? Cales compartes no colexio? Anímaste neste tempo pascual a xerar vida?

ORACIÓN

Pai, pedímosche que no corazón de cada un de nós haxa un verdadeiro desexo de non vivir encerrados en nós mesmos; senón que saibamos ter un espírito aberto, moi atento e moi disposto, para contribuír a unha vida mellor para todos.

MÉRCORES 13 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI, DO FILLO E DO ESPÍRITO SANTO

A miña vida tamén a coidan os pais, os profesores e compañeiros que saben escoitar, fan que me entenda mellor a min mesmo e con eles gaño confianza.

SALMOS 34.15, 17

«Deus sempre coida aos seus

e escoita as súas oracións.

Deus escoita aos seus

e líbraos da súa angustia».

REFLEXIÓN

Hai máis VIDA, con maiúsculas, no noso cole, cando os compañeiros explican a outros compañeiros. Cando somos capaces de darnos conta das necesidades doutros.

Doume conta das dificultades doutros? Se podo axudar aos meus compañeiros, fágoo? Teño actitude de compartir o que sei con outros?

…

Hai máis VIDA tamén cando hai profesores que me escoitan. Profesores por quen me sinto comprendido, que ESCOITAN o que quero expresar, a pesar de non acertar a facelo ben. Son os profesores que me escoitan co corazón, profesores que me ven como o que son, non como un alumno máis. Profesores nos que deixarme confiar e guiar. A quen pedir consello, cos que me libero das miñas angustias.

Cantos profesores atopeime na miña vida así? En que me axudaron, apoiado, escoitado? Agradecinllo nalgún momento?

ORACIÓN

Xesús,

Hoxe quero escoitar a túa voz,

pero falta silencio ao meu ao redor.

Ensíname a estar calado

e a escoitar atento a túa voz.

Que a túa palabra ilumine a miña vida,

que a túa palabra me comprometa

e me faga vivir na túa presenza.

Ti vés hoxe a visitarme

e convídasme a abrir a porta do meu corazón.

Desde o profundo do meu

ser espérote e grítoche:

Ven, Señor Xesús !

XOVES 14 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI, DO FILLO E DO ESPÍRITO SANTO

O persoal do colexio tamén me coida. O colexio é o lugar onde paso gran parte do día; alí desenvólvense as miñas actitudes para coidar a vida e os que me rodean contribúen a iso.

EVANXEO: Xn 13, 1-15

«Despois que lles lavou os pés, tomou os seus vestidos, volveu á mesa, e díxolles: «Comprendedes o que fixen convosco? Vós chamádesme "Mestre" e "Señor", e dicides ben, porque o son. Pois se eu, o Señor e o Mestre, laveivos os pés, vós tamén debedes lavarvos os pés uns a outros. Porque vos dei exemplo, para que tamén vós fagades como eu fixen convosco».

REFLEXIÓN

A Igrexa, seguindo o exemplo de Cristo, está ao servizo da humanidade. Por tanto todos aqueles que formamos a Igrexa estamos chamados a servir aos que nos rodean.

O egoísmo do home véncese coa entrega xenerosa aos demais. No servizo reside a verdadeira realización persoal e a felicidade.

…

Hai máis VIDA, con maiúsculas, no noso cole, cando hai persoas que coidan de nós. Persoas que están en todos os detalles do día a día, desde o saúdo na porta de entrada ata que terminamos a nosa estancia no Centro; facilítannos a nosa titulación.

Todos os que estamos no colexio queremos formar familia e por iso estamos ao servizo de quen o necesite. Hai moitas máis persoas no teu Centro ademais dos profesores, e elas coidan da túa estancia no colexio, facilítanche as xestións… No fondo, están ao teu SERVIZO.

Pensa nas persoas do Centro que che axudaron nalgunha ocasión. Sénteste acollido polas persoas que traballan no colexio? Es ti respectuoso e xeneroso con elas? Agradeces o seu labor?

ORACIÓN

Mostráchesnos co teu exemplo, Señor,

que é posible vivir para os demais.

A túa vida é un espello fiel

onde mirarnos,

para descubrir canto nos falta cambiar

e canto aínda

podemos dar aos demais.

Ensínanos a vivir

pensando primeiro no outro;

ensínanos a vivir

como verdadeiros servidores,

dispostos, xenerosos,

alegres e fraternos,

con todos, Señor, con todos.

VÍDEO: sobre o SERVIZO; http://bit.ly/bbdd14abrESO16

VENRES 15 ABRIL 2016. NO NOME DO PAI, DO FILLO E DO ESPÍRITO SANTO

Neste tempo de pascua queremos gozar xa da VIDA plena. A VIDA é plena cando toda a nosa contorna está nesta harmonía. As familias que se implican na vida do colexio xeran nova VIDA.

EVANXEO: Mateo: 4, 18-22

«Unha vez que Xesús camiñaba pola ribeira do mar de Galilea, viu a dous irmáns, Simón, chamado despois Pedro, e Andrés, os cales estaban a botar as redes ao mar, porque eran pescadores. Xesús díxolles: "Seguídeme e fareivos pescadores de homes". Eles inmediatamente deixaron as redes e seguírono».

REFLEXIÓN

Que significa ser pescador de homes? A virtude dun pescador é a paciencia, a outra é saber elixir o lugar correcto para tirar as redes ou o anzol, e posteriormente elixir os peixes que son máis propicios como alimentos.

Debemos ter en conta que aos peixes non se lles pode obrigar; a carnada que se use debe ser a adecuada para que o peixe sinta interese en aproximarse e quedar atrapado. O mesmo pasa co Evanxeo, debe ser predicado coa verdade, porque a verdade é o que atrae aos homes de boa vontade.

…

Hai máis VIDA, con maiúsculas, no noso cole, cando as familias se implican. Todos queremos ir no mesmo barco. Se non traballamos unidos, a nosa vida non xerará máis VIDA.

Axudo a que a miña familia se implique na vida do colexio? Comparto coa miña familia as miñas experiencias no Centro?